Z postawionych celów mojej pracy wychowawczej za bardzo ważny uznałam nawiązywanie bliskiego kontaktu z wychowankami. Wybór tematu artykułu nie był przypadkowy. Przez wiele lat pracy w zawodzie wychowawcy zauważyłam jak istotną rolę odgrywa więź między wychowawcą a wychowankiem. W procesie wychowania jest ona niezwykle ważna. Jej brak to jedna z przyczyn niepowodzeń wychowawczych, które napotykamy w swojej pracy.

Nawiązywanie bliskiego kontaktu z wychowankami wymaga stworzenia ciepłych i bezpiecznych relacji, w których wychowawca jest opiekunem i sojusznikiem w pokonywaniu trudności napotykanych przez młodzież. Uzyskanie takich relacji z naszymi podopiecznymi nie zawsze jest łatwe. Aby je osiągnąć wychowanek musi odczuć, że opiekun interesuje się jego sprawami i dostrzega ich ważność. Zrozumienie wychowanka, zainteresowanie się jego kłopotami oraz szanowanie jego indywidualności to elementy pomocne przy budowaniu bliskiego, a zarazem dobrego kontaktu. Bez względu na to jaki wychowanek jest (arogancki, leniwy) wychowawca szanuje go i akceptuje jako człowieka, co nie oznacza, że akceptuje jego wszystkie zachowania.

Wychowawca powinien starać się zrozumieć wewnętrzne odczucia wychowanków i ich osobisty świat. Bez akceptacji nie może być mowy o nawiązaniu bliskiego kontaktu z naszym podopiecznym, a wszelka "praca wychowawcza" nabiera charakteru działań pozornych. Wychowawca akceptujący cieszy się akceptacja i zaufaniem wśród swych wychowanków.

Przy nawiązywaniu bliskiego kontaktu z wychowankami znaczną pomocą może być wprowadzenie do naszej pracy zwyczaju zbierania informacji zwrotnych. Możemy to zrobić korzystając z przygotowanej ankiety.

Postawione pytania możemy modyfikować i dostosowywać do naszych wychowanków. Uzyskane odpowiedzi pozwolą nam ocenić jakość kontaktów z naszymi podopiecznymi.

Samo wypełnianie ankiety przez wychowanka będzie też pewnym elementem nawiązywania z nim z kontaktu. Da mu bowiem poczucie zainteresowania jego potrzebami. Zwracanie się do wychowanka z prośbą o wyrażenie opinii o moim zachowaniu jako jego opiekuna podniesie w nim poczucie własnej wartości i wzmocni przekonanie o życzliwym stosunku wychowawcy.

Bibliografia:

1. Łobocki M.: Praca wychowawcza z dziećmi i młodzieżą. Lublin 1988r.
2. Makowski A.: Wychowanie innowacyjne w internacie. Warszawa 1987r.
3. Rylke H., Klimowicz G.: Szkoła dla ucznia: Jak uczyć życia z ludźmi. Warszawa 1982r.
4. Jakubowska B., Jakubowski I., Łypacewicz A., Rylke H.: Ja i inni. Warszawa 1987r.