Nadawca:
nauczyciel, wychowawca uczniów klasy II.

Adresat:
rodzice wychowanków - uczniów klasy II

• uświadomienie złożoności problemu jakim jest wychowanie,
• pobudzenie refleksji na jego temat,
• szukanie wspólnej drogi ku najważniejszym ludzkim wartościom takim jak: dobro, prawda, miłość,
• przygotowanie młodego człowieka do trudów jakie niesie życie,
• rozwijanie empatii i zrozumienia.

Materiały:
Arkusze papieru, mazaki, kredki, 30 puzzli w pięciu kolorach (po 6 z każdego koloru), plakat z chłopcem trzymającym baloniki (na balonikach wypisane życiowe wartości), plakat z rysunkiem domu i słońca, 30 kwiatów z białego papieru, wycięta sylweta walizki i kosza na śmieci, żółte promienie słońca (prostokąty po jednym dla grupy), notesy z przylepnymi kartkami w dwóch kolorach, klej.

1.Przywitanie.
Rodzice siadają na krzesłach w kręgu (dzięki temu mogą nawiązać bezpośredni kontakt wzrokowy, zwracać się do siebie, dyskutować, wyrażać uczucia, lepiej zapamiętywać to, co zostało powiedziane.)
Prowadzący proponuje "Siedzące powitanie". Uczestnicy siedząc w kręgu, klaszcząc na przemian w swoje i sąsiadów siedzących z lewej i prawej strony dłonie wypowiadają następujące słowa:

Witam was
Witam was
Zaczynamy już czas
Jestem ja (każdy wskazuje na siebie)
Jesteś ty (wskazujemy na innych)
Raz, dwa, trzy.

2.Wzajemne poznawanie się.
Dla ułatwienia kontaktów prowadzący proponuje "Wizytówkę "- Każdy rodzic pisze na kartce swoje imię w takiej wersji, w jakiej lubi, żeby się do niego, zwracano. Obok imienia symbolicznie rysuje lub zapisuje to, co kojarzy mu się ze słowem dom. Tak przygotowaną wizytówkę przypina sobie w widocznym miejscu.

3.Podanie tematu spotkania.
Każdy człowiek, każdy z nas był wychowywany. Mówi się o ludziach, że są dobrze lub źle wychowywani.Od tego jak się jest wychowywanym, wiele zależy. Prawie każdy, gdy dorośnie wychowuje innych, a często nie jest do tego przygotowany.
Dziś będziemy mówić o wychowaniu w szkole i rodzinie.

4.Ukazanie istoty problemu.
Wychowanie jest sztuką trudną. Człowiek funkcjonuje w otoczeniu społecznym, stąd też powinien dostosować się do wymagań, jakie ono mu stawia. Aby było to możliwe, musi postępować według powszechnie przyjętych norm i wartości. Istnieje jednak znaczna liczba osób, których styl życia i postawy odbiegają od powszechnie przyjętych norm, wywołując dezaprobatę społeczną. Uczniowie porzucają naukę szkolną, uciekają z domu, używają środków odurzających; popełniają przestępstwa, używają przemocy, są agresywni. Nieodzowną jest profilaktyka -czyli zapobieganie. Należy wywoływać zmiany w postawach, systemach wartości oraz wykształcać nawyki realizacji potrzeb zgodnie z oczekiwaniami i normami społecznymi. Nikt nie jest "samotną wyspą", każdy żyje wśród ludzi i ci ludzie wpływają na jego światopogląd i zachowanie.
W okresie dzieciństwa człowiek podlega wpływom dorosłych, którzy go wychowują; naśladuje ich, przejmuje ich hierarchię wartości. Tymi dorosłymi przede wszystkim jesteście wy rodzice i my nauczyciele, z którymi wasze dzieci a nasi wychowankowie spędzają tak wiele czasu.
Rodzice i nauczyciele powinni współdziałać w pracy wychowawczej, czyli iść w tę samą stronę dla dobra dzieci.

5. Realizacja kolejnych zadań .
Zadanie numer l.
Nauczyciel prosi, aby rodzice spojrzeli na plakat wiszący w klasie. Na plakacie jest chłopiec trzymający w ręku baloniki. Na każdym z baloników znajdują się rady, które mogą pomóc w życiu.

Nauczyciel informuje, że owe rady zostały spisane przez dzieci przed miesiącem i zostały zatytułowane" Mały poradnik życia". Dzieci próbują stosować je w życiu szkolnym i domowym.
Nauczyciel prosi jednego z rodziców o głośne odczytanie rad. Następnie pyta, co rodzice o nich sądzą. (Rodzice wypowiadają się na zasadzie dobrowolności).

Rady napisane na balonikach:
l. Nie psuj zabawy innym.
2. Codziennie dawaj swojej rodzinie odczuć, jak bardzo ją kochasz, słowami, uściskiem, troską.
3. Doszukaj się w ludziach dobra.
4. Nie załatwiaj niczego w gniewie.
5. Uśmiechaj się jak najczęściej. To nic nie kosztuje i jest bezcenne.
6. Traktuj każdego napotkanego człowieka tak, jak sam chciałbyś być traktowany.
7. Nigdy nie oszukuj.

Zadanie numer 2.
Nauczyciel rozdaje każdemu z rodziców wycięty z białego papieru kwiat o siedmiu płatkach i wyjaśnia zadanie: Proszę zamalować tyle kwiatowych płatków, ile zdaniem rodziców rad zamieszczonych na plakacie wprowadziło
w życie jego dziecko. Płatki są ponumerowane od 1 do 7 . Rodzice kolorują poszczególne płatki, odpowiedniki rad.

Uwaga!
Kwiatki są anonimowe, a ich ponumerowanie służy nauczycielowi i rodzicowi jako informacja zwrotna - nad czym należy pracować.

Każdy z rodziców pomalowany kwiat nakleja osobiście na plakacie z wizerunkiem domu. Owe kwiatki będą stanowiły przydomowy ogródek.

Zadanie numer 3.
Tworzenie, małych grup - wykorzystanie puzzli.
W środku kręgu, na podłodze nauczyciel stawia kosz z puzzlami w pięciu kolorach (po pięć sztuk w każdym z kolorów). Nauczyciel prosi, aby każdy z rodziców wyjął z kosza jedną część w wybranym przez siebie kolorze. Następuje tworzenie grup: grupa zielonych, czerwonych, żółtych, niebieskich, fioletowych. Członkowie grup siadają razem. Nauczyciel prosi, aby z puzzli ułożyli obrazek przedstawiający dom i wybrali przewodniczącego grupy. Każda grupa otrzymuje arkusz szarego papieru i pisak.

Zadanie numer 4.
Nauczyciel wytycza jednakowe zadanie dla wszystkich grup. Zwraca się z prośbą o pisemną wypowiedź na temat: W jaki sposób może odbywać się wychowanie w rodzinie.
Zachęca do podawania różnych sposobów bez dzielenia ich na dobre i złe, ale takie jakie faktycznie zdarzają się w rodzinach. Prosi o odwołanie się do osobistych doświadczeń, wyobrażeń. Rodzice pracują na zasadzie: burzy mózgów.
Przewodniczący każdej z grup przedstawia owe sposoby wychowania.
Uwaga!
Przewidywane przykłady odnotowane przez rodziców: nakazy, zakazy, spacer, krzyczenie, kary, tłumaczenie, dawanie pieniędzy, dobry przykład, wspólne spędzanie czasu, bicie itp.

Zadanie numer 5.
Nauczyciel prosi, aby grupa wybrała najskuteczniejszy sposób, w jaki powinno odbywać się wychowanie. Grupy naradzają się. Nauczyciel prosi, aby przewodniczący poszczególnych grup po wykonaniu przez nie powyższego zadania podchodzili do wiszącego arkusza papieru z wizerunkiem domu, otoczonego wcześniej przyklejonymi kwiatkami i aby na dachu domu zapisali wybrany zdaniem grupy najskuteczniejszy sposób na to, aby być coraz lepszym człowiekiem, takim dla którego w życiu cenne będą takie wartości jak: dobro, prawda, miłość.
Nauczyciel odczytuje to, co zostało zapisane przez. przewodniczących grup i prosi rodziców o uzasadnienie poszczególnych wyborów.

Zadanie numer 6.
Nauczyciel wytycza nowe zadanie dla grup. Tym razem zwraca się z prośbą, aby rodzice na zasadzie burzy mózgów udzielili odpowiedzi na pytanie: Co w rodzinie ułatwia wychowanie?

Każda z grup otrzymuje po jednym promyku słońca, na którym zapisze odpowiedź i przyklei go do słońca na plakacie (rysunek był do tej pory bez promieni). Przewodniczący każdej z grup odczytują to, co zapisali na promieniach. Następuje krótka rozmowa na temat treści na nich zapisanych.

6.Ewaluacja.
Ewaluacja I - informacja zwrotna na temat zajęć.
Każdy z rodziców otrzymuje z notesu dwie samoprzylepne kartki:
kartka nr l (zielona). Mam nadzieję, że te zajęcia........................................................
kartka nr 2 (niebieska) Obawiam się, że te zajęcia......................................................

Następuje indywidualne wypisywanie informacji zwrotnej. Kartkę zieloną rodzic przylepia na walizce przyklejonej przed wejściem do domu. Natomiast kartkę niebieską przylepia na kosz stojący obok domu. Uwaga! Walizka i kosz zostają naklejone przez nauczyciela na plakacie, na którym widniały do tej pory dom, słońce i kwiaty.

Uwaga!
Walizka zawiera to, co rodzic zabiera ze spotkania do domu, a kosz to co jest zbędne.

Ewaluacja II - Mój stosunek do grupy.
Na środku kręgu nauczyciel ustawia krzesło, które symbolizuje grupę. Rodzice ustawiają się w takiej odległości od krzesła, która odpowiada ich stosunkowi do grupy (im bliżej krzesła, tym bardziej pozytywny stosunek).

7.Podsumowanie zajęć. Nauczyciel prosi aby rodzice jeszcze raz spojrzeli na wspólnie stworzony plakat. Zawiera on, wiele cennych informacji niezbędnych w procesie wychowania. Nauczyciel wyraża nadzieję, że rodzic zabierze ze sobą do domu wizerunek plakatu i zawarte w nim informacje. Prowadzący ma nadzieję, że te zajęcia są zaczątkiem do tego, aby próbować iść w tę samą stronę, dla dobra dzieci.