DZIECKO
NADPOBUDLIWE PSYCHORUCHOWO
- WSKAZÓWKI DLA RODZICÓW
Opracowała: Elżbieta
Grabska-Cygan
Pedagog SP w Balinie
Działania wychowawcze zmierzające do
opanowania nadpobudliwości i przeciwdziałania jej skutkom należy rozpocząć jak
najwcześniej. W sytuacji dziecka w wieku szkolnym konieczne jest zapewnienie ścisłej
współpracy pomiędzy szkołą a domem.
Najważniejsze wskazówki
zalecane w środowisku domowym
- zapewnienie spokojnej, nacechowanej ciepłem i
życzliwością atmosfery emocjonalnej w rodzinie
- konsekwentne oddziaływania wychowawcze tzn. względnie
stałe wymagania i prawa ze strony obojga rodziców
Niedopuszczalne jest wychowanie:
- niekonsekwentne tzn. wymagania i prawa dziecka zmieniają
się w zależności od nastrojów rodziców, różnych postaw np.: nadopiekuńczość
jednego a rygorystyczność drugiego,
- rygorystyczne tzn. stosowanie rygorystycznych metod
połączonych z częstym i dotkliwym karaniem, co prowadzi do uległości dziecka i lęku
przed rodzicami oraz nasilającej się agresji poza domem,
- pełna akceptacja dziecka, natomiast dezaprobata negatywnych
zachowań np.: zamiast "denerwujesz mnie" powiedz "twoje zachowanie mnie
denerwuje",
- załatwianie wszelkich problemów związanych z dzieckiem w
momentach jego wyciszenia, bez stosowania agresji oraz kar fizycznych,
- dostrzeganie i nagradzanie zachowań będących przejawem
skupienia , za próby pohamowania pochopnych reakcji,
- równowaga w karaniu i nagradzaniu,
- jasno określony i konsekwentnie przestrzegany system
najważniejszych reguł i zasad,
- powierzenie dziecku obowiązków dostosowanych do wieku,
początkowo niezbyt odległych w czasie, by nie dopuścić do "zapominania",
- stała kontrola i przypominanie o obowiązkach np.
sprawdzanie pracy domowej,
- stopniowe zwiększanie zakresu obowiązków i osłabienie
kontroli, należy jednak pamiętać, że u dzieci nadpobudliwych proces ten następuje
wolniej, gdyż prawidłowe nawyki wytwarzają się wolniej i są mniej trwałe,
- przyzwyczajanie i wdrażanie dofinalizowania każdej
czynności- nie należy dziecka odrywać od rozpoczętego zajęcia np. odrabiania lekcji
czy nawet zabawy,
- wyznaczanie jasnego rozkładu dnia - trzymać się tego
mocno, zachować konsekwencje w ustalaniu reguł,
- mówić do dziecka głosem przyciszonym, spokojnym,
powolnym,
- unikać publicznych uwag,
- unikać pośpiechu, wykonywania czynności na
"ostatnią chwilę" szczególnie przed zaśnięciem dziecka, pół godziny przed
snem wyłączyć telewizor.
Umiejętne wypełnianie czasu wolnego
:
- zajęcia sportowe, rytmika, kółka zainteresowań,
ukierunkowane zabawy ruchowe, długie spacery
- majsterkowanie, rysowanie, kredkowanie, malowanie farbami,
wycinanie- rozładowują napięcie i poprawiają sprawność rąk,
- ograniczanie do minimum telewizji i gier komputerowych (
dostarczają one dodatkowych bodźców wpływających na pobudliwość!), natomiast
zwiększenie ilości bodźców słuchowych (radio, opowiadania) te sprzyjają koncentracji
uwagi,
Izolacja od wielobodźcowego środowiska
szczególnie podczas nauki:
- utrzymywanie porządku na biurku,
- wyrabianie nawyku samokontroli, rodzic kontroluje, ale
dziecko pracuje samodzielnie,
- w razie niepokojących trudności w nauce zgłaszanie się z
dzieckiem do specjalistów: psychologa lub pedagoga.
- wprowadzenie zrównoważonej diety ograniczającej cukier,
słodycze, chipsy, sól, napoje gazowane, produkty konserwowane chemicznie.
- wprowadzać posiłki zawierające białko( mięso, jajka,
orzechy, jogurt, biały ser) oraz warzywa zawierające wapń, magnez, witaminę C i
kompleks wit. B
Cytat podsumowujący:
" Tylko od nas dorosłych zależy, czy
dziecko nadpobudliwe psychoruchowo będzie tylko trudniejszym wychowawczo dzieckiem, czy
też dzieckiem o zaburzonym rozwoju"
Hanna Nartowska
Literatura
B. Kaja - "Zarys terapii
dziecka" wyd. WSP Bydgoszcz 1998
W.J. Pileccy - " Stymulacja psychoruchowego rozwoju dzieci o obniżonej sprawności
umysłowej" wyd. WSP Kraków
Lista
stron z publikacjami