Pojęcie - forma edukacji - w polskiej pedagogice ma wiele znaczeń. Forma edukacji to cała organizacyjna strona nauczania i uczenia się wychowywania i samowychowywania, a więc określenie czynności nauczyciela i dzieci.

Formy podobnie jak i środki i metody dydaktyczne są dialektycznie związane z treściami edukacji ekologicznej. Dlatego można wyodrębnić 2 zasadnicze grupy form edukacji środowiskowej: formy ogólne i formy szczegółowe, swoiste dla określanych treści.

Do ogólnych form edukacji środowiskowej dzieci zalicza się:

1. Wycieczki, spacery i kuligi,
2. Prace praktyczne na rzecz ochrony, kształtowania i ulepszenia środowiska,
3. Uczestniczenie w pracach koła LOP i Straży Ochrony Przyrody oraz konkursach i pracach społecznie użytecznych,
4. Udział w propagowaniu idei ochrony środowiska,
5. Odbiór audycji radiowych, telewizyjnych, przeglądanie czasopism i albumów przyrodniczych oraz innych źródeł wiedzy o stanie i pięknie środowiska przyrodniczego oraz o jego ochronie i kształtowaniu,
6. Udział w tzw. Akcjach ochrony środowiska związanych z takimi obchodami jak:

1. Wycieczka i spacer.

Jedną z podstawowych form zapoznawania dzieci ze środowiskiem przyrodniczym i jego ochroną jest wycieczka i spacer.

Celami wycieczki i spaceru powinno być:

• zapoznanie dzieci z określonymi obiektami i zjawiskami przyrodniczymi, technicznymi oraz społecznymi,
• kształtowanie odpowiedniej postawy w wobec przyrody, jej wartości i piękna tj. wyrabiania umiejętności jej poznawania i współżycia z nią, a także ochrony i pomnażania jej zasobów,
• rozwijanie i kształtowanie samodzielności, zdolności do świadczenia na rzecz innych inicjatywy twórczej, zaradności,
• stwarzania takich sytuacji, które zapewniłyby moc przeżyć emocjonalnych i intelektualnych, a zwłaszcza radosnych.

• odpowiednio przygotowane
• właściwie prowadzone
• odpowiednio kończone

• określenie celu,
• ustalenie i poznanie trasy oraz miejsca docelowego,
• nastawienie psychiczne i intelektualne dzieci przed zapowiedzią terminu i celu wycieczki,
• zapewnienie sobie pomocy rodziców, a niekiedy także fachowych doradców np.: grzybiarza, zielarza,
• zbieranie wiadomości na temat obiektów czy zjawisk obserwowanych w trakcie wycieczki,
• ustalanie ubioru i ekwipunku indywidualnego uczestników wycieczki,
• uzgodnienie i przygotowanie wyposażenia zborowego (apteczka, sprzęt, środki dydaktyczne)

• hałasować ani płoszyć zwierząt,
• zrywać samodzielnie roślin na bukiety,
• wycinać na drzewach "inicjałów"
• zaśmiecać środowiska przyrodniczego,
• niszczyć przyrody nieożywionej,
• zanieczyszczać wody,
• rozpalać ogniska zwłaszcza w lesie.

2. Apel.

Apele - to bardzo krótkie zbiórki dzieci w określonym miejscu w celu poinformowania ich o wyjątkowym wydarzeniu, związanym m.in. z ochroną środowiska, jak np. o tym, że trwają "Dni Ochrony Przyrody" i z tej okazji zorganizowano wystawę.

Do apelu można włączyć także dzieci, które mogą powiedzieć kilka wierszy, zaśpiewać piosenkę o tematyce zgodnej z treścią apelu.

W apelu może uczestniczyć zaproszona przez szkołę inna osoba.

3. Wystawa.

Wystawy związane z ochroną środowiska człowieka powinny być udostępniane zarówno dzieciom jak i rodzicom.

Przedmiotami wystawy mogą być:

• niektóre okazy przyrodnicze,
• rysunki, albumy wykonane przez dzieci,
• zbudowane przez dzieci i rodziców modele karmników, pojników, paśników, ogrodzeń mrowisk,
• broszury, książki, czasopisma,
• znaczki pocztowe, nalepki itp.
• plony z ogródka szkolnego,
• mapki rozmieszczenia pomników przyrody, rezerwatów,
• taśmy magnetofonowe z utrwalonymi głosami zwierząt.

Dobór eksponatów wystawowych zależy od adresata wystawy i jej celu.

Najlepszym okresem organizowania wystaw jest wiosna, jesień, a także dni związane z obchodami.

4. Konkurs.

Konkursy są jedną z bardziej aktywizujących form zapoznania się z ideą ochrony środowiska i jej propagowania. Konkursy ze względu na czas trwania mogą być błyskawiczne, krótkotrwałe i długotrwałe.

Najbardziej przydatne z wychowawczego i poznawczo-ksztaltującego punktu widzenia dla najmłodszych dzieci są konkursy błyskawiczne i krótkotrwałe.

W zależności od liczby uczestników zaangażowanych w realizację określonych zadań konkursy są: zespołowe lub indywidualne. Mogą mieć formę wypowiedzi słownych, graficznych i pantomimicznych oraz wytworów politechnicznych.

Konkursy słowne mogą obejmować:

• formułowanie wypowiedzi słownych na zadane pytanie, obraz, obiekt itp.
• zadawanie pytań, zagadek,
• naśladowanie głosów zwierząt.

• wykonanie własnoręcznie rysunków,
• rozwiązywanie rebusów rysunkowych,
• wykonanie plakatu, afisza, karty pocztowej o treści dotyczącej ochrony środowiska.

• naśladowanie zachowania zwierząt

• wykonanie określonych, zgodnych z zasadami ochrony przyrody czynności manualnych,
• wykonanie projektu określonych urządzeń do ochrony obiektów przyrodniczych np. karmnika
• wycięcie, sklejenie i pomalowanie kartonowych modeli gier, zabawek.

Bardzo ważne jest, aby prace konkursowe zwłaszcza wyróżnione były wyeksponowane na przygotowanej w tym celu wystawy, udostępnianej dla rodziców.

Wdrażając dzieci od najmłodszych lat do czynnego udziału w procesie ochrony przyrody, przyczyniamy się do ukształtowania poczucia odpowiedzialności za utrzymanie ekosystemów naturalnych, zwłaszcza czystych wód, nieskażonej zieleni i atmosfery oraz ekosystemów sztucznych, tworzonych przez człowieka tj. parków, ogrodów, pól, łąk, lasów i jezior.

Rozwijamy też zdolność odczuwania piękna przyrody, jej krajobrazów oraz twórczego włączania się do działań na rzecz ochrony przyrody i środowiska człowieka.