Na co pomaga metoda Dennisona:

• Zmniejszenie lub zwiększenie napięcia mięśniowego i napięcia ścięgien- redukuje napięcie;
• Poprawa funkcjonowania w orientacji przestrzennej w wymiarach prawo-lewo, góra-dół, przód-tył (w obrębie własnego ciała);
• Poprawia koncentrację dowolną;
• Usprawnia myślenie globalne, asocjacyjne (wiedzę nowo nabytą włączamy w już posiadaną);
• Zwiększa się spostrzegawczość;
• W zapamiętaniu materiału zwiększa się ilość, tempo;
• Usprawniają się zmysły np. wzrok, słuch.

Dlaczego tak się dzieje?

• Praca prawej i lewej półkuli.
• Ilość połączeń między półkulami jest różna u kobiet i mężczyzn. Ilość połączeń tworzy się w okresie noworodkowym, w którym ważna jest jak największa ilość ćwiczeń.
• Chłopcy mają mniej połączeń, dlatego więcej jest wśród nich dyslektyków z trudnościami w nauce czytania i pisania;
• Funkcjonowanie w obrębie prawej i lewej półkuli - w stresie- ogniwo połączeń przestaje prawidłowo funkcjonować np. sytuacja egzaminacyjna lub reakcje obronne na stres w szkole.

• Półkula logiczna;
• Czynności wyuczone;
• Język;
• Zasób słów;
• Analiza sytuacji życiowych;
• Spostrzeganie, wnioskowanie;
• Poczucie czasu;
• Przetwarzanie danych;
• Słuchanie.

• Uczuciowość;
• Intuicja, dotyk, smak;
• Zapamiętywanie twarzy, obrazów, tonu głosu;
• Spontaniczność, elastyczność;
• Preferencje odbioru graficznego.

NISKI BIEG - wg. Dennisona bieg, w którym czegoś się uczymy- kontrola wszystkich zmysłów (koncentracja, duży wysiłek)

WYSOKI BIEG - zautomatyzowaniem tej czynności jest odruch. Jest on zintegrowany, bez żadnej kontroli, dlatego dochodzi do nas każdy nowy bodziec, jesteśmy w stanie go przyjąć; możemy włączyć go w naszą czynność.

Celem terapii Dennisona jest bycie na wysokim zintegrowanym biegu. Są dzieci, które funkcjonują stale na niskim biegu i nie mają szansy na wyjście na wysoki bieg, występuje u nich wysoki stopień kontroli np. stres, strach- dzieci dyslektyczne.

1. Ruchy naprzemienne.
2. Pozycja Cook'a.
3. Punkty na myślenie.

1. Ruchy naprzemienne - naprzemienne chodzenie w miejscu polegające na dotyku prawym kolanem do lewego łokcia i prawym łokciem do lewego kolana. Naprzemienne, równoczesne odchylanie lewej nogi, prawej ręki oraz lewej ręki i prawej nogi, albo- również naprzemienne - dotykanie prawą ręką lewej stopy i lewą ręką stopy prawej.
2. Pozycja Cook'a - polega na skrzyżowaniu nóg w kostkach. Następnie krzyżujemy ręce, dłonie łączymy razem i odwracamy. Żeby ćwiczenie to prawidłowo wykonać, najpierw trzeba wyprostować przed sobą ramiona. Następnie trzeba przenieść jedną rękę nad drugą, łącząc wewnętrzne strony dłoni kciukami do dołu i zamknąć je splecionymi palcami. Potem trzeba przetoczyć zamknięte ręce do dołu i w stronę ciała tak, żeby spoczęły na klatce piersiowej z łokciami w dół.
3. Punkty na myślenie - ćwiczenie możliwe do wykonania również w pozycji siedzącej. Wykonuje się je poprzez położenie jednej ręki na pępku, podczas, gdy drugą ręką masujemy wgłębienia między pierwszym a drugim żebrem bezpośrednio pod obojczykiem, po lewej i po prawej stronie mostka. Czynność ta wzmaga przepływ krwi przez tętnicę szyjną przez co poprawia ukrwienie i dotlenienie mózgu.

• SOWA
• oddychanie przeponowo-brzuszne-
• luźne toczenie głową zwisającą w przodzie od ramienia do ramienia

• Kapturek myśliciela
• za uchem kładziemy kciuk do góry, resztą dłoni wywijamy ucho na zewnątrz (jak klejenie pierogów)

• SŁOŃ - ćwiczenie to wykonuje się poprzez położenie lewego ucha na lewym ramieniu a potem wyprostowaniu ręki jak trąby. Przy rozluźnionych kolanach ręką należy "rysować" przed sobą wzór leniwej ósemki, oczami śledząc ruch końców palców. Dla równowagi ćwiczenie należy powtórzyć drugą ręką.
• Kołysanka
• zwijamy się w kłębek w pozycji siedzącej
• terapeuta obejmuje pacjenta i kołysze go w przód i tył
• kładziemy się, a terapeuta rozciąga nas na długość

GIMNASTYKA MÓZGU- to program rozwoju ruchowego, ukierunkowany na łatwe uczenie się dzieci i na stymulowanie ich rozwoju. To także program aktywizacji układu nerwowego i uwalniania od stresu. Zaletą tej metody jest to, iż jej stosowanie wcale nie jest ani praco-, ani czasochłonne. Gimnastyce mózgu wystarczy poświęcić dosłownie kilkanaście minut dziennie, by w krótkim czasie osiągnąć wymierne, zauważalne rezultaty.